Pelgrimstocht Stille Zaterdag, 3 april 2021

Goedemorgen allemaal,

Vandaag is het Stille Zaterdag. En dan is het wel een beetje vreemd, want eigenlijk is het echt stil…vanmorgen is er geen eigen liturgie. Gistermiddag de Kruisweg ’s avonds de Kruishulde…dan zit je even vol van wat die Goede Vrijdag teweeg brengt. En op deze morgen van Stille Zaterdag kijk je alleen maar uit naar vanavond de Paaswake…maar je voelt dan ook heel erg, het is nog niet zo ver. Ik werd gisteren verschillende keren bevraagd, wanneer is de vasten eigenlijk afgelopen. Is dat al zaterdagmorgen vroeg…is het zaterdag rond het middaguur om 12.00uur misschien…of pas na de Paaswakeviering…?
Nou ja, hetzelfde is het met de Bijbelverhalen, doen we iets van gisteren misschien of toch liever iets van de Paaswake, of helemaal iets anders…
Nou ja, misschien maar iets uit het Eerste Testament over bevrijding en verlossing…
Nou ja, misschien maar iets van onderweg zijn, van op weg zijn…

Ik nodig u uit om het Pelgrimskaarsje aan te steken.

In de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.

We lezen uit:
het boek Exodus 14,15-31.15,1a.

In die dagen sprak de Heer tot Mozes:
“Wat roept gij Mij toch? Beveel de Israëlieten verder te trekken. Gij zelf moet uw hand opheffen, uw staf uitstrekken over de zee en ze in tweeën splijten.
Dan kunnen de Israëlieten over de droge bodem door de zee trekken.
Ik ga de Egyptenaren halsstarrig maken zodat zij hen achterna gaan. En dan zal Ik Mij verheerlijken ten koste van Farao en heel zijn legermacht, zijn wagens en zijn wagenmenners. De Egyptenaren zullen weten dat Ik de Heer ben, als Ik Mij verheerlijk ten koste van Farao, zijn wagens en zijn wagenmenners.”
De engel van God die aan de spits van het leger der Israëlieten ging,
veranderde van plaats en stelde zich achter hen op, tussen het leger van de Egyptenaren en het leger van de Israëlieten. De wolk bleef die nacht donker zodat het heel die nacht niet tot een treffen kwam. Toen strekte Mozes zijn hand uit over de zee en de Heer deed die hele nacht door een sterke oostenwind de zee terugwijken. Hij maakte van de zee droog land en de wateren spleten vaneen. Zo trokken de Israëlieten over de droge bodem de zee door, terwijl de wateren links en rechts een wand vormden.
De Egyptenaren zetten de achtervolging in; alle paarden van Farao, zijn wagens en zijn wagenmenners gingen achter de Israëlieten aan de zee in.
Tegen de morgenwake richtte de Heer zijn blikken vanuit de wolkkolom en de vuurzuil op de legermacht van de Egyptenaren en bracht ze in verwarring.
Hij liet de wielen van de wagens scheeflopen zodat ze slechts met moeite vooruit kwamen.
De Egyptenaren riepen uit: “Laten we vluchten voor de Israëlieten, want de Heer strijdt voor hen tegen ons.”
Toen sprak de Heer tot Mozes: “Strek uw hand uit over de zee, dan zal het water terugstromen over de Egyptenaren en hun wagens en wagenmenners.”
Mozes strekte zijn hand uit over de zee en toen het licht begon te worden
vloeide de zee naar haar gewone plaats terug.
Daar de Egyptenaren er tegenin vluchtten dreef de Heer hen midden in de zee.
Het water vloeide terug en overspoelde wagens en wagenmenners, heel de strijdmacht van Farao die de Israëlieten op de bodem van de zee achterna waren gegaan. Niet één bleef gespaard. De Israëlieten daarentegen waren over de droge bodem door de zee heen getrokken, terwijl de wateren links en rechts van hen een wand vormden.
Zo redde de Heer op deze dag Israël uit de greep van Egypte: Israël zag de Egyptenaren dood op de kust liggen. Toen Israël het machtige optreden van de Heer tegen Egypte gezien had, kreeg het volk ontzag voor de Heer: zij stelden vertrouwen in de Heer en in Mozes zijn dienaar. Toen hieven Mozes en de Israëlieten ter ere van de Heer een lied aan:

Bidden we uit:
het boek Exodus 15,1b-2.3-4.5-6.17-18.

Ik wil zingen voor de Heer,
zijn macht en majesteit zijn groot!
Paarden en ruiters wierp Hij in zee.

De Heer is mijn sterkte, Hij is mijn beschermer,
de Heer kwam mij te hulp.
Hij is mijn God, Hem wil ik eren,
de God van mijn vader, Hem loof en prijs ik.

Zijn naam is Heer, Hij is een krijgsheld.
De wagens van de farao slingerde Hij in zee.
Daar, in de Rietzee, verdronk het leger,
zijn beste officieren kwamen om.

Wild kolkend water overspoelde hen,
ze verdwenen in de diepte, zonken als een steen.
Uw hand, Heer, ontzagwekkend in kracht,
uw hand, Heer, verplettert de vijand.

U brengt hen naar de berg die uw domein is, Heer,
en daar zult U hen planten,
in uw eigen woning, het heiligdom door U gebouwd.
De Heer is koning voor eeuwig en altijd!

Het Evangelie lezen we vanavond of morgenochtend weer!!!

Ter overweging

Een oud gezegde is met vallen en opstaan. Het zal niet zijn oorsprong kennen met de dagen voor Pasen, maar je zou bijna wel zeggen: het zou zo maar kunnen. Juist in deze dagen is het soms diep vallen en het verhaal van overeind komen en dus echt opstaan. Het is het verhaal van de Bijbel en het is het verhaal van ons leven.
Een ander oud gezegde is alle zegen komt van boven. We zeggen dat vooral als het regent en we nat worden. Nou ja, vandaag regent het ook, het zijn echter geen regendruppels die uit de hemel vallen, maar het is pure genade die over ons heen stroomt.
Na veertig dagen van inkeer en bezinning is het komende nacht het licht van Pasen dat doorbreekt. De afgelopen week leefden we mee met Jezus die steeds dieper en dieper viel tot de dood erop volgde. Maar na deze Stille Zaterdag mogen we feest vieren, want Hij is als eerste opegstaan uit de doden en opent ons de ruimte van de eeuwigheid. Samen met Christus staan wij vandaag op uit de duisternis en delen we in de genade van God…

Onze wandelschoenen aantrekkend kunnen we zingen:

Vastenlied Pax Christi parochie
(Lied: Pelgrimstocht der mensen)

Pelgrimstocht der mensen, wat een goed idee.
Pastor Huub vraagt allen: “Gaat u met mij mee?”
En zo lopen wij samen door het Groene Hart.
Met parochie Pax Christi niemand staat apart.
Met parochie Pax Christi op het goede pad.

Pelgrimstocht al jaren gaan wij hiermee voort.
Koude, storm en regen geen die zich eraan stoort.
Genietend lopen wij samen door des Herenland.
Luist’rend naar de Ander, leidt Hij met zijn Hand.
Dienstbaar naar elkander, vormt een goede band.

Zo mogen we aan elkaar “In dienstbaarheid verbonden” zijn, we blazen het Pelgrimskaarsje uit
en klinkt als elke morgen:
Gaat u met mij mee…?

Weer teruggekomen van onze Pelgrimstocht zetten we het knopje van de koffiezetter al vast aan en dan steken we het Pelgrimskaarsje voor een kort moment nog even aan en overwegen de onderstaande tekst:

Ik zal er zijn…

U vroeg Abram om op weg te gaan
En u beloofde met hem mee te trekken
Toen Mozes u vroeg naar uw Naam
Gaf u als antwoord: “Ik zal er zijn.”

“Het Rijk Gods is gekomen”, riep Jezus
En hij maakte vast een begin:
Hun eenzaamheid doorbrekend genas hij zieken,
Hij gaf mensen een nieuwe kans.

Later zond Jezus zijn vrienden uit,
Om zijn werk voort te zetten;
Om te getuigen en te genezen,
En net zo goed als God te zijn.

Ook nu nog, God, roept u mensen,
gewone mensen, net als ik.
Niet omdat ze beter zijn dan anderen
Maar omdat ze proberen goed te zijn.

U riep Abram, u riep Mozes,
u riep Deborah en Andreus,
u riep Franciscus en Clara,
u riep Gandhi, u riep Martin Luther king;
u roept ook mij, iedere dag opnieuw.

En al ben ik bang en onzeker,
Ik mag vertrouwen op uw Woord:
“Ik trek met je mee.”
“Ik zal er zijn, voor jou.”

Geef mij de kracht Heer, uw roepstem te volgen.
Amen

Bidden we tot besluit een Onze Vader en een Weesgegroet.

En overwegen we in ons gebed:

Voorbede

Vandaag bereiden we ons voor op de Paaswake of morgenochtend een Paasviering, Misschien wel in één van onze kerken of anders voor de televisie of in verbinding met de laptop…we zijn stil op Stille Zaterdag. Daarom dat ik ook wat stil ben, ook stil met de intenties…maar net als gisteren laat het kaarsje branden, laat de stilte toe, en overweeg bij uzelf wat er leeft in uw hoofd en in uw hart, blijf dicht bij uzelf, ga in uw binnenkamer en leg aan God voor waarvoor u wilt bidden…

Aan het einde een zegengebed,
een gebed om vandaag mee te gaan:

Mogen wij voor elkaar een zegen zijn,
bij alles wat ons te doen staat,
alles wat we beleven mogen,
alles wat ons overkomt.

Mogen wij voor elkaar een zegen zijn,
in het leven dat we samen delen,
zo kwetsbaar als het is.

Mogen wij vandaag
voor elkaar een zegen zijn,
in ons verschillen en ons gelijken.

Dan zal God ons zegenen in Zijn Naam:
Vader, Zoon en heilige Geest.
Amen.

v.g.
shaloom en mazzeltov,
pastor huub.