Kruisweg in Oudewater

De kruisweg zoals deze op 2 april 2021 in Oudewater is gehouden. Deze Kruisweg is voor bereid door Joke Oorschot en Peter Heemskerk.

Welkom:
Welkom allemaal, u hier in de kerk aanwezig, maar ook de mensen die met ons meevieren via de kerkradio, gewoon vanuit onze prachtige Franciscuskerk in Oudewater. We starten voorzichtig weer op, in de hoop dat met een toenemend aantal mensen dat gevaccineerd is we over enige tijd weer gewoon naar de kerk kunnen en we weer mogen aanschuiven in de banken. Door de Coronapandemie kregen we allemaal een kruis te dragen, voor de één was dit beter te doen dan voor de ander. Ook hebben we mensen die ons dierbaar waren er aan verloren.
Met al onze gedachten zijn we hier vanmiddag bij elkaar om samen de kruisweg die Jezus te gaan had te herdenken, om te ontdekken dat er ook hoop en verborgen energie zit in dit lijden van Jezus, voorafgaand aan het Paasmysterie waar we de verrijzenis, de opstanding van Jezus zullen vieren.
U begrijpt dat we vanmiddag niet samen langs de staties kunnen trekken, we hebben daarom aan u gevraagd om op de achterste banken plaats te nemen opdat u vandaar nog de meeste staties kunt zien. Eén van ons zal vanaf deze plek de gebeden leiden, de ander zal bij iedere statie een korte overdenking uitspreken en zo de kerk rond gaan.
De overdenkingen zijn afwisselend door ons beide geschreven. De gesproken gebeden zullen afgewisseld worden door enkele gezongen coupletten, helaas mogen we nog steeds niet samen zingen, we hebben ook geen begeleiding op orgel, maar zingen is dubbel bidden wordt er wel gezegd, ik ga mijn best doen.

Eerste statie: Jezus wordt ter dood veroordeeld.
V: Wij aanbidden U, Christus, en wij loven U.
A: Omdat Gij door uw heilig kruis de wereld hebt verlost.

En daar stonden ze dan wederom tegenover elkaar, Jezus angstig voor wat komen ging maar volhardend in de opdracht die zijn Vader hem had ingegeven, een ultieme zelfopoffering om een veel groter doel te bereiken en Pilatus die de bal teruggekaatst kreeg van Herodes. Pilatus zocht een weg om zich onder de druk van de massahysterie uit te wurmen, maar vond deze niet, hij vond geen enkele steun in zijn omgeving. En veroordeelde een onschuldig mens tot de doodstraf.
Ook in onze tijd worden politici en andere gezaghebbenden onder grote druk gezet door grote groepen demonstranten, die al dan niet plunderend hun statement willen uitdragen. Daarnaast nog eens alle persoonlijk gerichte bedreigingen via sociale media.
Het omgekeerde gebeurt ook, machthebbers die grof geweld niet schuwen om hun positie vast te houden en zo het volk onder de duim houden.
Alleen hierom is het al een hele goede reden om het Paasverhaal ieder jaar opnieuw te vertellen.
God onze Vader, wij bidden tot U: dat door de opoffering door uw Zoon gebracht mensen de rechtvaardige en liefdevolle weg door het leven zien en ingaan.

Lied: Het lied van het lam en de herder couplet 1,2,3,7
Christus heeft voor ons geleden
Als een beeld van ons bestaan,
Dat wij zover zouden gaan
In zijn voetstappen te treden

Die geen zonde heeft bedreven
Uit wiens mond niet is gehoord
Enig onvertogen woord
Maar de adem van het leven

Die wanneer Hij werd geslagen
Zelfs zijn mond niet open deed
Die niet dreigde als Hij leed
Maar het zwijgend heeft verdragen

Ja, de Heer zal u bewaren
Hij de Herder, Hij het Lam,
Die voor u ter aarde kwam
Die voor ons is opgevaren

Tweede statie: Jezus neemt het kruis op zijn schouders.
V: Wij aanbidden U, Christus, en wij loven U.
A: Omdat Gij door uw heilig kruis de wereld hebt verlost.

Wij hebben allemaal wel eens een last te dragen, maar niets weegt zo zwaar als de martelgang met een kruis.
Bijna dagelijks horen of zien we beelden van marteling en lijden. Mensen worden vertrapt en verminkt, hun mening telt niet mee. Mensen op de vlucht met hun schamele bezittingen, zij lopen dagenlang hun kruisweg. Met hoop op een plek waar ze in vrijheid kunnen leven. Wat gaat er om in al die mensen die hun eigen kruisweg lopen.
Zo velen moeten met de dood voor ogen hun laatste gang gaan.

God, onze Vader, wij bidden U: U die met ons mee trekt door het leven, geef ons kracht en moed mee te trekken met hen die zelf haast niet meer kunnen, dat we hen een plaats gunnen om tot rust te komen.
Dat vragen wij U door uw Zoon die onder lasten gebukt zijn einde tegemoet ging.

Bidden wij samen: Het Onze Vader
Onze Vader, die in de hemel zijt,
uw naam worde geheiligd,
uw rijk kome, uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood
en vergeef ons onze schulden,
zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren
en breng ons niet in beproeving, maar verlos ons van het kwade amen.

Derde statie: Jezus valt voor de eerste maal onder het kruis.
V: Wij aanbidden U, Christus, en wij loven U.
A: Omdat Gij door uw heilig kruis de wereld hebt verlost.

Iedereen die weleens met hout in de weer is weet hoe zwaar dat kan zijn. Zeker een kruis van stevig hout van dit formaat. Niet alleen letterlijk is het zwaar, maar zeer zeker ook in figuurlijke zin. Wanneer je lekker in je vel zit, en goed gehumeurd ben kun je bergen verzetten. Als het tegenovergestelde het geval is, is iedere last teveel. Soms lukt het om het kruis even van je af te zetten, je krachten wat te herstellen om met nieuwe moed de volgende etappe in te gaan.
Menig keer heb je het gevoel er helemaal alleen voor te staan, maar eigenlijk is dat zelden het geval. Maar hulp vragen kan een hele grote stap zijn. Dit leidt er vaak wel toe dat mensen zich van lieverlee helemaal ingraven in hun problemen en zo uit het zicht raken van hulpvaardige handen. Tot ze met een echte, al dan niet gesmoorde, noodkreet worden gevonden
God onze vader, wij bidden tot U: laat een ieder die de last van zijn meegedragen kruis bewust is, zich beseffen dat hij of zij er niet alleen voor staat. Dat er altijd hulpvaardige mensen dichtbij zijn.

Bidden we een ogenblik voor onszelf in stilte

Vierde statie: Jezus ontmoet zijn bedroefde moeder.
V: Wij aanbidden U, Christus, en wij loven U.
A: Omdat Gij door uw heilig kruis de wereld hebt verlost.

Zoals Jezus op zijn lijdensweg zijn moeder ontmoet, zien wij in deze dagen ook moeders staan. Vol zorgen. Thuiswerk, zorg om de partner en de kinderen. Vrouwen die moederlijke taken vervullen in de zorg. Voor mensen die in verzorgingstehuizen en ziekenhuizen liggen, waar hun kinderen en de partner nu op afstand moeten blijven. Van buiten af door het venster moeten communiceren.
Het valt een moeder zwaar als er iets aan de hand is met haar kind. En ook omgekeerd is dat het geval. Kinderen die hun ouders, hun vader en of moeder niet kunnen opzoeken. Geen contact omdat zij bij de risicogroep horen. Geen kleinkinderen om te knuffelen, het virus zorgt voor een sociale quarantaine. Gelukkig is er skype, telefoon of het ouderwetse kaartje. Maar het vervangt niet de warme liefde van een kus, een hand of een knuffel.
De ontmoeting met Christus en zijn moeder, is ook een ontmoeting zonder woorden. Een blik is genoeg om het lijden te delen.
In vele Mariakapellen branden nu kaarsjes. Kleine hoopvolle lichtjes van gebed en angst, zorg en liefde.

Heilige Maria, wij vragen u: ontferm u over alle moeders, over alle ouders en grootouders. Wij vragen u troost ons. Wees voor ons dat licht, samen met uw Zoon.

Bidden we samen: Het Weesgegroet

Wees gegroet, Maria,
vol van genade,
de Heer is met u,
gij zijt de gezegende onder de vrouwen,
en gezegend is Jezus, de vrucht van uw schoot.
Heilige Maria, moeder van God, bid voor ons,
zondaars, nu en in het uur van onze dood.
Amen.

Vijfde statie: Simon van Cyrene helpt Jezus het kruis dragen.
V: Wij aanbidden U, Christus, en wij loven U.
A: Omdat Gij door uw heilig kruis de wereld hebt verlost.

En dan is daar zomaar die helpende hand. Zeg nou zelf, Jezus had dan wel zo goed als een 7 daagse werkweek, om in de korte tijd die hem gegeven was het verhaal van God met ons, te verkondigen, maar daar train je geen spieren mee om dit kruis te dragen. Wel eelt op zijn voetzolen en waarschijnlijk de blaren op zijn tong om overal Gods blijde boodschap te brengen.
Zo hebben we allemaal onze talenten gekregen en door die talenten op de juiste tijd in te zetten houden we met elkaar de samenleving draaiend. We hebben denkers en doeners, we hebben opruimers en mensen die zonder slechte bedoelingen, in de uitvoering van hun werk toch wat rotzooi achter laten. De één zorgt, de ander onderwijst, produceert voedsel, of bouwt aan wegen waardoor we elkaar kunnen bereiken. Overal is wel iemand voor te vinden, hoe bijzonder is dat.
En dan, wanneer er nood is, blijkt dat we nog over andere talenten beschikken. En het mooie is dat wanneer we die onvermoede talenten zomaar eens kunnen inzetten dat dit een verrijking van ons leven is. Het geeft vaak veel voldoening, waardoor ons eigen kruis ook zomaar beter is te dragen.
God onze Vader wij bidden tot U: dat wij altijd zicht houden op onze medemensen die het lastig hebben, dat wij met onze talenten altijd bereid zijn hen te helpen, maar ook dat wij hulp aanvaarden wanneer we het zelf even te kwaad hebben.

Lied: Gedenken wij dankbaar de daden des Heren

Gedenken wij dankbaar de daden des Heren
Zijn leven, zijn dood en verrijzenis
En dat wij oprecht tot Jezus ons bekeren
Die onze God en leidsman ten leven is.

Hoe hadden wij onze bestemming vernomen
Was Jezus de weg niet ten einde gegaan
Wie zouden wij zijn als Hij niet was gekomen
Om in zijn lichaam onze dood te doorstaan.

Hoe zouden wij ooit voor elkaar kunnen leven
Had Hij ons de liefde niet voorgeleefd
Die tot de dood zich prijs heeft willen geven
Die Zoon van God, ons aller slaaf is geweest.

Gij eerste der mensen, die weerloos en eenzaam
Als graan in de aarde gestorven zijt,
Gij wordt ons brood, maak ons met U gemeenzaam
Van harte maak tot wederdienst ons bereid.

Zesde statie: Veronica droogt het gelaat van Jezus af.
V: Wij aanbidden U, Christus, en wij loven U.
A: Omdat Gij door uw heilig kruis de wereld hebt verlost.

Veronica baant zich een weg door de menigte. Ze draagt een witte linnen doek, waarmee zij eerbiedig het gezicht van Christus afdroogt. Zo krijgt Hij weer een stukje waardigheid terug. Zweet, tranen, bloed en stof worden voorzichtig door haar weggeveegd. Christus laat in die doek zijn aanschijn achter.
In deze tijd dragen we maskers. Normaal hadden net de tijd van de carnaval achter de rug. De tijd van de bonte kleuren en de maskers. Weggedoken achter een carnavals uitdossing en een masker. De maskers die nu gedragen worden dienen ter bescherming. We zijn gehuld in beschermende kleding, en daardoor onherkenbaar geworden. Niet langer speelt het uiterlijk een rol. Nu komt het aan op de grootheid van het Dienen.
Menig verpleegkundige waakt bij een stervende. Familie mag of kan niet aanwezig zijn. De verpleegkundige vervult de rol van dit familielid, ze schenkt een stukje menselijkheid. Streelt door het haar, pakt de hand vast. Door de beschermende kleding heen is er daardoor nog een stukje menselijkheid. Met man en macht wordt er gewerkt. En dan duikt er een foto op, tientallen moderne Veronica’s in de vorm van medisch personeel van de spoedeisende hulp. Ze houden bordjes omhoog. De boodschap is duidelijk: ‘Wij blijven hier binnen voor jullie. Blijven jullie binnen voor ons”.

God, onze Vader, wij bidden U: maak ons tot voorbeeld opdat ook wij Uw beeltenis en oproep tot dienstbaarheid met ons mee mogen dragen.

Bidden wij samen: Wees Gegroet……

Zevende statie: Jezus valt voor de tweede maal onder het kruis.
V: Wij aanbidden U, Christus, en wij loven U.
A: Omdat Gij door uw heilig kruis de wereld hebt verlost.

Aai, dat doet pijn, niet alleen het vallen zelf, maar mentaal krijg je er ook nog een tik bij. Je wilt sterk zijn, maar spieren en gewrichten dreigen het op te geven. Je ziet het doel voor ogen, je wilt je missie volbrengen. Jezus droeg niet alleen dat houten kruis met zich mee maar ook de last van de wereld. Gesterkt door de kracht van God zijn Vader, weet hij weer overeind te komen, zichzelf te herpakken om weer voort te gaan, weliswaar moeizaam.
We struikelen of vallen allemaal wel een keer, letterlijk of figuurlijk. Vaak willen we het niet weten voor onze omgeving, fouten toegeven is zoiets als falen. Maar hoe bevrijdend kan het voelen wanneer je het toch deelt met anderen en die veelal met bemoedigende woorden je ondersteunen. Dan blijkt ook nog eens dat we allemaal van dit soort ongemakkelijke momenten hebben.
God onze vader, wij bidden tot U: geef ons de kracht om onze fouten en tekortkomingen toe te geven, en te ervaren dat we dit allemaal herkennen. Geef dat we elkaar dan met raad en daad ondersteunen opdat we weer met opgeheven hoofd ons pad kunnen vervolgen.

Bidden we een ogenblik voor onszelf in stilte

Achtste statie: Jezus troost de wenende vrouwen.
V: Wij aanbidden U, Christus, en wij loven U.
A: Omdat Gij door uw heilig kruis de wereld hebt verlost.

Onder de mensen die langs de weg staan te kijken naar Jezus die voorbijtrekt, bevinden zich ook enkele vrouwen die huilen. Eerder aan het begin van de week klonk er nog “Hosanna, zie de Koning der Joden”, nu slechts geschreeuw van “Kruisig Hem”. De vrouwen wenen, ze voelen intens verdriet. Ze ontvangen troost van Christus.
Vorig jaar op het grote lege St Pietersplein in Rome. Was daar Paus Franciscus. Omgeven door leegte, met op de achtergrond de zwaaiende en loeiende sirenes van politie en ambulance. Hij zou op deze dag zijn zegen geven over ons allen. De zegen Urbi et Orbi. Hij sprak woorden van troost naar ons, naar treurenden en eenzamen. Het regende, alsof God huilde over deze stad en de wereld.
En dan klinken die hoopvolle woorden van onze Paus “We hebben een anker: door zijn kruis zijn we gered. We hebben een roerganger: door zijn kruis zijn we vrijgekocht. We hebben hoop: door zijn kruis zijn we genezen en omhelsd, zodat niets en niemand ons kan scheiden van zijn verlossende liefde.” Woorden van troost.

God, onze Vader, wij bidden U: troost ons want ons hart huilt, vanwege ongeloof, vanwege liefdeloosheid. Sta ons bij in deze storm. Troost diegenen die niet fatsoenlijk afscheid hebben kunnen nemen van een gestorvene. Troost diegenen die verdriet hebben omdat men geen afscheidsdienst kon aanbieden, waar niet iedereen aan deel kon nemen. Troost diegenen die huilen vanwege angst of gemis aan liefde.

Bidden we samen: Onze Vader ………

Negende statie: Jezus valt voor de derde maal onder het kruis.
V: Wij aanbidden U, Christus, en wij loven U.
A: Omdat Gij door uw heilig kruis de wereld hebt verlost.

Uiteindelijk zijn onze krachten op, machteloos, uitgeput, alles doet pijn, de grens van je vermogen lijkt bereikt te zijn. Lichaam en geest lijken het op te geven, soms met de finish in zicht. Alleen door bovenmenselijke krachten weet je weer op te klauteren. Die zou je God mogen noemen, God die de drager en genezer wil zijn van ons onvermogen. Wanneer we in staat zijn om ons dat te beseffen, om dat te geloven dan kan de zwakheid onze kracht worden. Het is dit besef dat Jezus opnieuw op de been bracht. Drie jaar preekte hij het koninkrijk van liefde en gerechtigheid, Hij moest en zou de eindstreep halen, om zo ons een kans te geven ons te verlossen van haat en onrecht.
God onze vader, wij bidden U: U bent voor ons de bron van water, van liefde, van kracht, van rechtvaardigheid. Een bron die nooit zal opdrogen. Geef dat wij telkens die bron in onze nabijheid weten wanneer wij daar ook maar enige behoefte aan hebben.

Lied: Lam Gods dat zo onschuldig
Lam Gods dat zo onschuldig
Zo eindeloos geduldig
Aan’t schandlijk kruishout lijdt
‘tis al voor onze zonden
Uw pijnen en uw wonden
Gij die de onschuld zelve zijt

Lam Gods, Gij wilde sterven
Uw Vaders liefde derven
In eindeloze pijn
Gij sloeg op ons uw ogen
In god’lijk mededogen
En wilde onz’ Verlosser zijn

Lam Gods, nimmer volprezen,
Leer ons de zonde vrezen
Waarvoor Gij stierf aan’t kruis
Wilt Gij ons eenmaal geven
Het onvergank’lijk leven
Bij U in’t hemels Vaderhuis

Tiende statie: Jezus wordt van zijn kleren beroofd.
V: Wij aanbidden U, Christus, en wij loven U.
A: Omdat Gij door uw heilig kruis de wereld hebt verlost.

Op de Calvarieberg wordt Jezus uitgeleverd aan de grillen van de Romeinse soldaten. Ze nemen hem zijn kleren af. Het bovenkleed echter is zo kostbaar dat ze besluiten erom te gaan dobbelen. Niets blijft Jezus dan slechts het houten kruis.
Kleren maken de mens. We staan er graag goed op. Keurig verzorgd, spic en span, netjes opgeruimd of zo goed als nieuw. We maken graag indruk. We gebruiken haarverfjes, make-up, geurtjes en zelfs botox om eeuwig jong te zijn. De dood schuiven we vooruit. Het liefst “eeuwig jong”.
Dit virus houdt er geen rekening mee, iedereen is kwetsbaar. Iedereen kan ziek worden. Dit virus interesseert zich niet om die buitenkant!
Het is het leven van de Geest dat in staat is om te verlossen, te waarderen en te laten zien hoe ons leven opgebouwd en in stand gehouden wordt door gewone mensen – meestal vergeten – die niet verschijnen in de krantenkoppen en tijdschriften of op de grote catwalks van de laatste show.
Zonder twijfel schrijven zij vandaag de beslissende gebeurtenissen van onze geschiedenis: artsen, verpleegsters en verplegers, supermarktmedewerkers, schoonmakers, verzorgers, vervoerders, ordehandhavers, militairen, vrijwilligers, priesters, religieuzen en vele, zeer vele anderen die begrepen hebben dat niemand zichzelf alleen redt. Hun kleding doet er niet toe. Ze zijn verborgen onder de beschermende kleding van de anonimiteit. Ze zijn een van de vele engelen van barmhartigheid en menselijkheid.

God, onze Vader, wij bidden U: behoed ons voor ons ego. Niet mijn wil, maar uw wil geschiede.

Bidden wij samen: Onze Vader …….

Elfde statie: Jezus wordt aan het kruis genageld.
V: Wij aanbidden U, Christus, en wij loven U.
A: Omdat Gij door uw heilig kruis de wereld hebt verlost.

Een paar jaar geleden mocht ik meespelen in de musical Jesus Christ Superstar hier in Oudewater resulterend in 7 voorstellingen in sporthal de Eiber. Waar natuurlijk vele repetities aan vooraf waren gegaan. Als apostel Andreas stond ik even zovele keren met de andere apostelen, Maria Magdela en enkele andere vrouwen daar bij het kruis, verslagen, ontredderd, boos, verdrietig. Strijdend met alle emoties die je op zo’n moment overvallen, waardoor keer op keer de tranen vloeiden.
Zo gestraft worden, terwijl je nooit anders dan de liefde hebt voorgeleefd. Hoeveel onschuldige mensen worden er niet op deze wereld het zinloze slachtoffer van oorlog of geweld of op een andere manier ernstig misbruikt. We mogen daar nooit van wegkijken en doen wat in ons vermogen ligt om dit te voorkomen.
God onze vader, wij bidden U: geef ons de moed om niet weg te kijken van misstanden en daar waar wij kunnen handelen ons de kracht en het inzicht te geven om het goede te doen.

Lied: Van de mens op aarde couplet 1,3,4

Een mens te zijn op aarde
In deze wereldtijd
Is leven van genade
Buiten de eeuwigheid
Is leven van de woorden
Die opgeschreven staan
En net als Jezus worden
Die ’t ons heeft voorgedaan

Een mens te zijn op aarde
In deze wereldtijd
Dat is de dood aanvaarden
De vrede en de strijd
De dagen en de nachten
De honger en de dorst
De vragen en de angsten
De kommer en de koorts

Een mens te zijn op aarde
In deze wereldtijd
Dat is de Geest aanvaarden
Die naar het leven leidt
De mensen niet verlaten
Gods woord zijn toegedaan
Dat is op deze aarde
De duivel wederstaan

Twaalfde statie: Jezus sterft aan het kruis.
V: Wij aanbidden U, Christus, en wij loven U.
A: Omdat Gij door uw heilig kruis de wereld hebt verlost.

Daaronder het kruis wordt Johannes, een van de leerlingen, gegeven aan Maria, de moeder van Jezus, en Maria aan Johannes. Ziedaar uw Zoon, ziedaar uw moeder.
Als de duisternis de aarde omhult, spreekt Jezus de woorden “het is volbracht”. Hij roept met luide stem “Vader, in uw handen beveel ik Mijn geest”. Dan blaast Hij zijn laatste adem uit en sterft aan het kruis.
Overal over de gehele wereld sterven mensen. Aan kanker, vanwege hartproblemen, of zij worden zij gedood door oorlogs- of natuurgeweld. Soms Sterven zij al in de schoot van hun toekomstige moeder. Mensen plegen zelfmoord uit angst of onzekerheid. Ze kunnen de druk niet meer aan vanwege een onzekere toekomst.
Op dit moment sterven mensen vanwege corona soms met niet iedereen om hen heen. Net zoals bij Jezus stonden onder het kruis slechts Maria en Johannes.
Het besmettingsgevaar is te groot. En hoeveel sterven er niet, met niemand om zich heen. Velen die anoniem sterven in de sloppenwijken van India, China of in Afrika. In de bedden in Europa of Amerika.

God, onze Vader, wij bidden U: geef hen de eeuwige rust. En het eeuwige licht verlichte hen.

Bidden we een ogenblik voor onszelf in stilte

Dertiende statie: Jezus wordt van het kruis afgenomen.
V: Wij aanbidden U, Christus, en wij loven U.
A: Omdat Gij door uw heilig kruis de wereld hebt verlost.

We hebben allemaal wel gehoord van de 7 daden van barmhartigheid. Als laatste in het rijtje wordt genoemd het begraven van de doden. Het was een welgestelde man uit Arimatea genaamd Jozef, die zeker ook een volgeling van Jezus was, die nadat Jezus was gestorven aan het kruis naar Pilatus ging en hem om toestemming vroeg om Jezus van het kruis te halen. Hij wikkelde het lichaam in schoon linnen alvorens hij het lichaam over zou brengen naar het graf.
Begraven, cremeren, in welke traditie dan ook is een laatste eer die we bewijzen aan de persoon, aan de mens die hij of zij ooit was. Als mens zijn we onderdeel van de schepping. We groeien op door voedsel verkregen van de aarde, en zo keren wij uiteindelijk weer terug naar de aarde. Hoe triest is het wanneer je door bijvoorbeeld oorlogsomstandigheden verdwijnt in een massagraf.

God onze vader, wij bidden U: voor al onze dierbare overledenen dat zij bij U een wel thuis mogen vinden en rusten in uw eeuwige vrede.

Bidden we een ogenblik voor onszelf in stilte

Veertiende statie: Jezus wordt in het graf gelegd.
V: Wij aanbidden U, Christus, en wij loven U.
A: Omdat Gij door uw heilig kruis de wereld hebt verlost.

Heel dicht bij de Calvarieberg, in een tuin, had Jozef van Arimatea voor zich zelf al een graf uitgezocht. Omdat het vooravond is van Pesach, het Joodse Paasfeest, wordt Jezus in dit graf neergelegd. Daarna wordt er een grote zware steen voor de ingang van het graf gerold. Zonder iets is Jezus, het Licht, in deze wereld gekomen, zonder iets is Hij van ons heengegaan, zelfs zijn graf behoort hem niet toe. Het is stil geworden, op die dag, die wij christenen Goede Vrijdag zijn gaan noemen.
In deze dagen is het stil, uitgestorven straten en pleinen over de gehele wereld. Waar het normaal krioelt van de toeristen en bootjes zoals op het San Marcoplein en in de vele kanaaltjes van Venetië is het nu uitgestorven. Geen cameraflitsen onder de Eifeltoren, geen ijsjes op de Dam, slechts gekletter van water uit de fonteinen op Piazza Navona te Rome.
In kleine groepjes nemen wij afscheid van dierbaren. Velen worden in anonimiteit gecremeerd zoals in India of China. Mensen zijn angstig voor de dood. Ze blijven weg. Veilig achter ramen of de laptop. Totale verslagenheid.
Weer wordt Hij in doeken gewikkeld, maar nu niet in een kribbe gelegd. Na drie dagen zal Hij de wereld de kracht van de verrijzenis laten zien.

U die onder ons kwam, geboren in een stal, gestorven op het kruis,
Wij vragen U; geef ons de kracht om op te komen voor de minste onder de mensen. Voor hen die lijden, voor hen die ziek zijn, voor hen die leven in eenzaamheid, voor hen die onrecht wordt gedaan, voor hen die sterven.
Dat vragen wij U omdat gij gestorven zijt voor alle mensen.

Beste mensen
Samen hebben we de kruisweg gelopen en zo herdacht welke opoffering Jezus heeft volbracht om ons te laten zien dat er een andere manier is om met elkaar samen te leven, namelijk in de liefde van God met elkaar. Er gebeuren ontzettend veel mooie dingen tussen mensen, maar we moeten ook constateren dat we hier met elkaar nog lang niet het Rijk van God hebben gerealiseerd. Laten we met elkaar volhouden en de moed niet laten zakken. Kleine elementen en momenten uit dat prachtige Rijk van God duiken steeds weer op, daar mogen we van genieten om van daaruit weer verder te gaan op onze weg, onze kruisweg.
Voor nu wensen wij u hele mooie en gezegende Paasdagen toe.

Bidden wij tot slot nog eenmaal samen het Onze Vader en het Wees gegroet

Onze Vader . . . . .
Wees gegroet . . . . .
Hulde aan het kruis.