Overweging op woensdag in de Goede Week

Naast de vaste gebeden op de dag probeer ik in deze week ook bezinning te zoeken in muziek. Velen zullen deze week op zoek gaan naar muziek van de Mattheuspassion. Jawel ik zoek ook wel wat stukjes op, maar ik voel me veel meer thuis bij muziek van de oecumenische Broedergemeenschap van Taizé in Frankrijk. In mijn jonge jaren regelmatig geweest. En in onze parochie horen we de laatste jaren er regelmatig over, omdat pastor Janneke elk jaar in de zomer met jongeren een reis naar Taizé maakt.

Heel eerlijk gezegd heb ik een favorietje, als ik dat zo mag delen met u en met jou. Ook gewoon in het jaar zoek ik die vaak op, maar in de Goede Week net iets vaker. De oorsprong is gelegen in het gebed, een gedicht van de H. Teresia van Avila, de bekende Spaanse mystica uit de 16e eeuw.

Laat niets je verontrusten,
laat niets je beangstigen;
Alles gaat voorbij;
God verandert nooit,
Geduld bereikt alles.
Wie God heeft ontbreekt niets.
God alleen is genoeg.

In het Spaans klinkt die laatste zin nog veel mooier ‘Solo Dios basta’. Als ik het lied meezing dan raakt deze tekst me iedere keer weer opnieuw. Het zet aan tot bezinnen en nadenken. Het roept vragen op. Want, is God alleen wel genoeg voor mij? Op dit moment, in mijn levenssituatie? Of laat ik me toch verontrusten of beangstigen. Zeker in de tijd waarin we nu beland zijn. Is God alleen wel genoeg in geluk, in vrede, in de mooie momenten van het leven? En hoe is het juist in deze tijd in de momenten van verdriet, ziekte, onzekerheid, verlies, eenzaamheid en teleurstelling. Of al helemaal zoals we nu gemeenschappelijk de tegenslagen van het leven zelf ervaren. De vraag raakt ons allemaal: God alleen is genoeg!?

Misschien moeten we daarvoor eerst de vraag beantwoorden “Wie is God eigenlijk?” Of beter: “Wie is God voor Mij?” Als ik de tekst in het Spaans meezing, dan kriebelt het wel: Sólo Dios basta, God alleen is mij genoeg. Want Hij komt met zijn Liefde mij tegemoet. Mij en jou en u, Hij is er voor ons allemaal. Misschien wel juist in deze tijd.

Nada te turbe, nada te espante;
Quien a Dios tiene, nada le falta.
Nada te turbe, nada te espante:
Sólo Dios basta.

Ja, en dan kom ik uiteindelijk elke keer weer tot de conclusie: het is mijn oprechte verlangen om elk moment van mijn leven uit het diepste van mijn hart te kunnen zeggen: God alleen is genoeg…….en of ik dat verlangen daadwerkelijk kan omzetten? Soms wel. Soms niet.

Blijf gezond, pas een beetje op elkaar.
We houden afstand,
minstens anderhalve meter,
maar we zijn misschien wel dichter bij elkaar dan ooit.
shaloom en mazzeltov,
pastor huub.