Overweging bij Beloken Pasen (zondag 19 april 2020)

Beloken Pasen, ook wel de Zondag van de Goddelijke Barmhartigheid

Laten we eerst naar het Evangelie van deze zondag luisteren:

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 20,19-31.
In de avond van die eerste dag van de week, toen de deuren van de verblijfplaats der leerlingen gesloten waren uit vrees voor de Joden, kwam Jezus binnen, ging in hun midden staan en zei: ‘Vrede zij u.’ Na dit gezegd te hebben toonde Hij hun zijn handen en zijn zijde. De leerlingen waren vervuld van vreugde toen zij de Heer zagen. Nogmaals zei Jezus tot hen: ‘Vrede zij u. Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zo zend Ik u.’ Na deze woorden blies Hij over hen en zei: ‘Ontvang de heilige Geest. Aan wie ge de zonden vergeeft, zijn ze vergeven, en aan wie ge ze niet vergeeft, zijn ze niet vergeven.’

Tomas, een van de twaalf, ook Didymus genaamd, was echter niet bij hen, toen Jezus kwam. De andere leerlingen vertelden hem: ‘Wij hebben de Heer gezien.’ Maar hij antwoordde: ‘Als ik niet in zijn handen het teken van de nagelen zie en mijn vinger in de plaats van de nagelen kan steken en mijn hand in zijn zijde leggen, zal ik het niet geloven.’
Acht dagen later waren zijn leerlingen weer in het huis bijeen, en nu was Tomas er bij. Hoewel de deuren gesloten waren, kwam Jezus binnen, ging in hun midden staan en zei: ‘Vrede zij u.’ Vervolgens zij Hij tot Tomas: ‘Kom hier met uw vinger en bezie mijn handen. Steek uw hand uit en leg die in mijn zijde, en wees niet langer ongelovig, maar gelovig.’ Toen riep Tomas uit: ‘Mijn Heer en mijn God!’ Toen zei Jezus tot hem: ‘Omdat ge Mij gezien hebt, gelooft ge? Zalig die niet gezien en toch geloofd hebben.’
Nog vele andere tekenen heeft Jezus gedaan in het bijzijn van zijn leerlingen, welke niet in dit boek zijn opgetekend, maar deze hier zijn opgetekend, opdat gij moogt geloven, dat Jezus de Christus is, de Zoon van God, en opdat gij door te geloven leven moogt bezitten in zijn Naam.

Een belangrijke boodschap in het Evangelie mogen we vandaag beluisteren: dat het niet eenvoudig is om te geloven. Dat was het vroeger niet. Niet in de tijd dat de leerlingen van Jezus nog wat reddeloos en radeloos waren, wat is ons overkomen. Dat is het niet in onze tijd, zeker niet nu we in die ongekende en onbekende tijd van het corona zijn gekomen. Waar heb je nog een beetje houvast, waar voel je nog een beetje grond onder je voeten en wat is eigenlijk het fundament van je bestaan. Er lijkt wat dat betreft niet zoveel veranderd met 2000 jaar geleden.
Was het toen makkelijker voor de vrienden van Jezus. Nee, dat blijkt wel dat ze zich ook schuil hielden. Je zou bijna zeggen een zelfgekozen quarantaine, na de dramatische gebeurtenissen op de berg Golgotha. En wat die vrouwen bij het graf hadden meegemaakt is maar nauwelijks te geloven. Is dat wel te geloven, kun je daar wel op vertrouwen? Het waren voor hen onzekere, ongekende en onbekende tijden.
Of was het voor hen toch wat makkelijker omdat Jezus hen een handje heeft geholpen. Er waren toch verschijningen geweest? En toen ze daar achter gesloten deuren en ramen bijeen waren, kwam Hij toch in hun midden. Zelfs een tweede keer, omdat Thomas zijn twijfels had. Het was deze Thomas die zijn hand in Zijn zijde mocht leggen, die Hem mocht aanraken.

Eerlijk gezegd, was het toen net zo min eenvoudig als dat het vandaag de dag is. Waar heb je grond onder je voeten, wat is je fundament in het leven, waarop durf je te vertrouwen. Dat zijn de vragen van toen, maar ook heel expliciet de vragen van vandaag. En de antwoorden…ook komende week zullen we nog geen verlossend woord horen. Er zijn niet opeens wonderen gebeurd. De anderhalve- meter-maatschappij blijft nog wel even bestaan. Hoesten in je ellenboog, geen handen geven, regelmatig je handen wassen en blijf op anderhalve meter afstand. Die boodschap zullen we zeker nog een keer te horen krijgen. Ja voor uw eigen veiligheid én die van anderen.

En dan zijn er al zoveel slachtoffers te betreuren. Zij die zijn overleden. En we denken dan ook bijzonder aan de families en nabestaanden. Er zijn al zoveel slachtoffers: huiselijk geweld en andere ongewenst gedrag achter de voordeur. Er zijn al zoveel slachtoffers: kinderen en volwassenen met beperkingen die het niet overzien. Er zijn al zoveel slachtoffers: mensen in de zorg die op hun tandvlees lopen. Er zijn al zoveel slachtoffers: werknemers die zonder werk zitten, ondernemers die hun bedrijf zien omvallen. Er zijn al zoveel slachtoffers…en het einde nog niet in zicht. Oja, dat zal ook zeker de boodschap zijn komende week: “Hou vol”.

Waar heb je grond onder de voeten, wat is het fundament van je bestaan? Wezenlijke vragen die de hele mensengeschiedenis al meegaan. Ik was er 2000 jaar geleden niet bij, ik weet ook niet of ik dan bij de ‘gelovigen’ had gehoord, of dat ik misschien wel juist die Thomas was. Vandaag heb ik het Evangelie. Vorige week in een onwerkelijke en onwezenlijke situatie de Paaswake gevierd. Het lijkt allemaal niet echt, maar wat is dan mijn grond onder de voeten en wat is fundament van mijn bestaan? Dat ik vertrouwen heb, mijn geloof geeft me houvast, God laat zijn schepping niet in de steek. En ook dit mensenkind is bij Hem gekend, zal mogen schuilen onder Zijn vleugels, zal Hij bewaren in Zijn handen. Daarop mogen we allen vertrouwen, daarin mogen we allen geloven. Die nieuwe toekomst die komen zal, brengt ons allen het nieuwe Licht van de Paaskaars. Nee nog niet volgende week, maar er komt een nieuwe tijd…het is er al…zie je het niet…

Laat ons samen mogen bidden:

Goede God, vol van barmhartigheid.
We willen bidden voor mensen die in deze tijd worstelen met hun geloof
en vaak niet weten waar ze terecht kunnen;
dat ze toch in deze ingewikkelde tijd mensen mogen ontmoeten
die een richting kunnen wijzen en houvast weten te bieden…
We willen bidden voor mensen die vandaag alleen maar onrust en angst kennen;
dat ze vrede in hun hart mogen ontvangen
zodat onzekerheid verdreven kan worden…
We willen bidden voor onze parochie Pax Christi en de geloofsgemeenschappen
die voorlopig niet kunnen samenkomen;
dat we toch leren om onze verbondenheid te laten groeien
en ons geloof in de Verrezen Heer bewaren…
We willen bidden voor allen die het in deze coronacrisis moeilijk hebben;
dat ze de moed niet laten zakken,
dat ze hun hoofd boven water houden,
dat ze zich gesteund weten door mensen om hen heen…

Laten we samen de woorden bidden die Jezus ons heeft geleerd:
Onze Vader die in de hemel zijt,
Uw Naam worde geheiligd;
Uw rijk kome;
Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood;
en vergeef ons onze schulden,
zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren,
en breng ons niet in beproeving,
maar verlos ons van het kwade.
Want van U is het koninkrijk, en de kracht,
en de heerlijkheid in eeuwigheid. Amen.

U allemaal een mooie zondag toegewenst,
Blijf gezond, pas een beetje op elkaar.
We houden afstand, minstens anderhalve meter,
maar we zijn misschien wel dichter bij elkaar dan ooit.