Overweging bij Goede Vrijdag en Stille Zaterdag

Het mag ook anders gezegd worden. De woorden zijn al zo vaak herhaald. Maar het gevoel wordt er niet anders door. “We leven in een bijzondere tijd, ongekend en onbekend.” Of is dat het juist, het gevoel van eenzaamheid, van alleen zijn, het gevoel dat je op jezelf bent aangewezen. Terwijl we eigenlijk in de kern van wie we zijn sociale wezens zijn, zo verbonden met elkaar en niet zonder elkaar kunnen.

Zo voelde het op vrijdag al. Dit jaar helemaal de vraag, waarom noemen we Goede Vrijdag eigenlijk goed. Het gaat toch om wat vreselijk is wat er gebeurd is in de geschiedenis. Waarom zouden we dat als goed gedenken en herdenken. Nou ja, dat kun je misschien ook alleen maar verstaan als gelovige mens en als mens die weet hoe het “afloopt”. Jezus heeft zichzelf geofferd voor het kwaad wat wij in de wereld doen. Voor wat wij mensen beter zouden kunnen doen, met name in het contact en in onze verbondenheid met elkaar en door echt open te staan voor de Liefde die God ons schenkt. De Liefde die God aan zijn Schepping schenkt en die wij te niet doen, door onze uitbuiting, door onze omgang met de schepping, door de uitsluiting van mensen en het onrecht dat we laten bestaan. Ben ik daar dan allemaal verantwoordelijk voor, voor alles wat er mis gaat in deze wereld. Nee jij en ik zijn daar niet allemaal verantwoordelijk voor. Maar we schieten wel te kort in ons doen en laten, in ons handelen, daar waar niet gewerkt wordt aan een nieuwe toekomst. Daar waar het niet mogelijk wordt dat mensen en situaties tot hun recht worden gebracht. Daar waar we geen zorg en aandacht schenken aan onze schepping voor komende generaties.

Misschien is het wel vreemd dat we deze dagen van Goede Vrijdag en Stille Zaterdag als eenzaam en alleen ervaren. Vaak genoeg zijn we alleen maar bezig om het zelf beter te krijgen, of in ieder geval er niet op achteruit te gaan. We vinden het vaak maar lastig als we moeten inleveren of nog erger als we los moeten laten. En dat geldt dan in een diversiteit van situaties en activiteiten of gewoon in ons mens-zijn. Somber, nee zo bedoel ik het niet. Maar wel om ons bewust te zijn, of in ieder geval te worden. Juist op deze dagen van Goede Vrijdag en Stille Zaterdag mogen we ons voorbereiden op wat komen gaat. Al eerder heb ik geschreven: ‘of het Paaslicht dit jaar echt kan en gaat branden, ik weet het niet, wel vertrouw ik en hoop ik en hou ik me vast aan mijn geloof dat zegt: er komt een nieuwe toekomst voor u, voor jou en mij en iedereen.’

Het zal nog wel even duren voor we een nieuwe toekomst kunnen vieren in reële aanwezigheid en verbondenheid met elkaar. In ieder geval zal dat zeker zijn op anderhalve meter afstand en nog zoveel andere maatregelen die niet direct opgeschort of afgeschaft zullen zijn.

Maar tegelijk mag waar zijn van de groet die ik deze dagen al veelvuldig heb gebruikt: ‘Blijf gezond, pas een beetje op elkaar. We houden afstand, minstens anderhalve meter, maar we zijn misschien wel dichter bij elkaar dan ooit.’

Vanavond gaan we de Paaswake achter gesloten deuren in Woerden vieren. Nog even en ik mag u allemaal een Zalig Pasen wensen.