Overweging bij de vijfde zondag van Pasen

En op deze dag mag er een extra zonnestraaltje zijn voor al onze “moeders”.

We beginnen met het lezen van het Evangelie van Johannes:

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 14,1-12.

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: ‘Laat uw hart niet verontrust worden. Gij gelooft in God, gelooft ook in Mij.

In het huis van mijn Vader is ruimte voor velen. Ware dit niet zo dan zou Ik het u hebben gezegd, want Ik ga heen om een plaats voor u te bereiden. En als Ik ben heengegaan en een plaats voor u heb bereid, kom Ik terug om u op te nemen bij Mij, opdat ook gij zult zijn waar Ik ben. Gij weet waar Ik heenga en ook de weg daarheen is u bekend.’ Tomas zei tot Hem: ‘Heer, wij weten niet waar Gij heengaat: hoe moeten wij dan de weg kennen?’ Jezus antwoordde hem: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader tenzij door Mij. Als gij Mij zoudt kennen, zoudt gij ook mijn Vader kennen. Nu reeds kent gij Hem en ziet gij Hem.’ Hierop zei Filippus: ‘Heer, toon ons de Vader; dat is ons genoeg.’ En Jezus weer: ‘Ik ben al zo lang bij u en gij kent Mij nog niet, Filippus? Wie Mij ziet, ziet de Vader. Hoe kunt ge dan zeggen: Toon ons de Vader?

Gelooft ge niet dat Ik in de Vader ben en de Vader in Mij is? De woorden die Ik u zeg, spreek Ik niet uit Mijzelf, maar het is de Vader die, blijvend in Mij, zijn werk verricht.
Gelooft Mij: Ik ben in de Vader en de Vader is in Mij. Of gelooft het anders omwille van de werken. Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: wie in Mij gelooft, zal ook zelf de werken doen die Ik doe. Ja, grotere dan die zal hij doen, omdat Ik naar de Vader ga.

Het voelt allemaal een beetje dubbel aan. Natuurlijk zijn we verheugd dat het Moederdag is. Dat we al onze moeders én al degene die het moedergevoel zo kennen én ook niet te vergeten zij die zo graag moeder hadden willen worden, vandaag toch in het bijzonder aandacht willen geven. Een kleine hulde inderdaad, een blijk van waardering. Gisteren heb ik een bezoekje bij mijn moeder gebracht. Die woont in een verzorgingshuis, dus dat betekent buiten bij het raam even zwaaien en dan met de telefoon proberen we een gesprekje. Bij de ingang in de “postdoos” heb ik een mooie kaart en een klein presentje achter gelaten. Het is allemaal niet wat je wilt, maar zoals mijn moeder zelf zei: “we doen het zoals de mogelijkheden het ons aangeven.” Ja, toch wel weer heel ontroerend. En toen liet ze er op volgen: “weet je wat, we slaan Moederdag dit jaar gewoon over en dan doen we het volgend jaar allemaal dubbel!!!” Nou ja, het is niet anders. Ik hoop dat velen van u en jullie het dit jaar toch wel een beetje kunnen vieren. Waarbij we natuurlijk eigenlijk moeten bedenken dat het élke dag Moederdag is.

Ja het voelt een beetje dubbel. We zouden vandaag namelijk ook de Eerste Communie in Woerden gaan vieren. Voor deze communicantjes gaat het allemaal niet door, net zo goed als het volgende maand ook niet door kan gaan in Oudewater en ook niet in Kamerik. Alle jongens en meisjes moeten nog een jaartje geduld hebben. Nou ja, schreef één van de ouders toen we het bericht bekend moesten maken: “dan wordt het volgend jaar een extra mooi feest.”

Tja, dat had ik dus al meer gehoord. Volgend jaar!!! De afgelopen week werd de routekaart gepresenteerd. Het ziet er hoopvol uit, althans voor velen. Anderen zullen vast zeggen, maar voor onze doelgroep is het nog lang geen feest en nog lang geen uitkomst. En natuurlijk hebben we de waarschuwingen luid en duidelijk gehoord. De stappen worden alleen gezet: als het kan!!! En dat betekent voor velen van ons nog een hele discipline. Het nieuwe normaal is nog niet echt gevonden en wordt zeker ook nog niet omarmd. Dat we afstand moeten houden en van alle andere maatregelen, we doen ons best. Maar: nooit meer handen geven, nooit meer knuffelen of omhelzen, dat kunnen we ons toch echt niet voorstellen. Tegelijk kan het allemaal best nog wel een tijdje duren en zullen we dus echt ons geduld moeten bewaren.

Het evangelie geeft ons dat vandaag ook mee. Sommige van u zullen het eerste gedeelte van het evangelie hebben herkent als een passage die vaak gelezen wordt bij een uitvaartplechtigheid. Maar vandaag mag het ook klinken. Niet alleen als iets voor later, voor straks. Nee, we mogen het juist lezen in de context van ons Jaarthema: “het mooiste moet nog komen”. Jezus zegt vandaag: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven.” Dat is niet iets voor later, maar voor vandaag, voor in het hier en nu. En het wordt gezegd tegen ons, tegen u, tegen mij en tegen jou. “Ik ben de weg, de waarheid en het leven”, zegt Jezus namelijk tegen de levenden. En natuurlijk leven we in deze bijzondere tijd met het ongekende en het onbekende. Het geeft onrust en het maakt je bang. Het bezorgt benauwdheid van alle maatregelen en het brengt baldadigheid. Het maakt ongeduldig. Maar Jezus neemt ons vandaag bij de hand: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven”. “Wees gerust, heb geduld én heb vertrouwen, mijn Vader geeft bescherming en beschutting, volg de weg in het leven die Ik u wijs en er zal redding en verlossing zijn.” Zo mooi kan het worden, zo mooi kan het zijn. Vandaag zegt Jezus in het evangelie: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven”. Deze boodschap is er voor de levenden: Zie het mooie van het leven…het is de moeite waard!!!

Naast alle intenties van zorgen
om de tijd waarin we leven met het virus
en uitzien naar nieuwe toekomst;
waarbij we willen bidden dat we om kunnen gaan
met de verruimingen die morgen mogen ingaan
en dat het niet zal leiden tot nieuwe narigheid;
waarbij we uiteraard ook bidden voor onze zieken
en voor onze dierbaren van wie we afscheid hebben moeten nemen;
willen we in het bijzonder bidden voor de “moeders”:

Voor moeders en allen die met moederlijke zorg klaarstaan voor anderen,
dat zij al wie God hen toevertrouwt, geduldig en liefdevol begeleiden op hun weg.
Laten wij bidden:
…op voorspraak van Moeder Maria, verhoor ons Heer.

Voor moeders en allen aan wie de zorg voor kinderen is toevertrouwd,
dat zij Gods liefde vertolken in het gewone en buitengewone van elke dag.
Laten wij bidden:
…op voorspraak van Moeder Maria, verhoor ons Heer.

Voor vrouwen en mannen die leven met een onvervuld verlangen naar een kind,
dat zij zich liefdevol omringd weten door mensen die de pijn mee helpen dragen.
Laten wij bidden:
…op voorspraak van Moeder Maria, verhoor ons Heer.

Voor moeders en vaders die rouwen om hun kind,
dat zij steun en troost vinden bij God en bij mensen die hen nabij zijn,
dat zij kracht krijgen voor de toekomst.
Laten wij bidden:
…op voorspraak van Moeder Maria, verhoor ons Heer.

Laten we samen de woorden bidden die Jezus ons heeft geleerd:

Onze Vader die in de hemel zijt,
Uw Naam worde geheiligd;
Uw rijk kome;
Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood;
en vergeef ons onze schulden,
zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren,
en breng ons niet in beproeving,
maar verlos ons van het kwade.
Want van U is het koninkrijk, en de kracht,
en de heerlijkheid in eeuwigheid. Amen.

En laten we vooral ook bidden op voorspraak van Maria, de Moeder van God en de Moeder van ons allemaal:

Wees gegroet, Maria,
Vol van genade,
De Heer is met u,
Gij zijt de gezegende onder de vrouwen,
En gezegend is Jezus, de vrucht van uw schoot.
Heilige Maria, moeder van God, bid voor ons,
zondaars, nu en in het uur van onze dood.
Amen.

In de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.
U allemaal een mooie zondag toegewenst,
Blijf gezond, pas een beetje op elkaar.
We houden afstand, minstens anderhalve meter,
maar we zijn misschien wel dichter bij elkaar dan ooit.

shaloom en mazzeltov,
pastor huub.