Overweging bij zevende zondag van Pasen

We beginnen met het lezen van het Evangelie van Johannes van deze zondag en van het Evangelie van Johannes dat in Beauraing gelezen zou worden:

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 17,1-11a. Lees verder

Overweging bij de zesde zondag van Pasen

En op deze dag overdenken we ook dat we op bedevaart zijn naar Beauraing.

We beginnen met het lezen van het Evangelie van Johannes van deze zondag en van het Evangelie van Johannes dat in Beauraing gelezen zou worden:

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 14,15-21. Lees verder

Overweging bij de vijfde zondag van Pasen

En op deze dag mag er een extra zonnestraaltje zijn voor al onze “moeders”.

We beginnen met het lezen van het Evangelie van Johannes:

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 14,1-12.

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: ‘Laat uw hart niet verontrust worden. Gij gelooft in God, gelooft ook in Mij. Lees verder

Overweging bij de vierde zondag van Pasen – roepingenzondag

Ook vandaag lezen we eerst het Evangelie van Johannes. Een prachtig Evangelie, maar in zichzelf niet passend in deze tijd. Maar leest u eerst zelf:

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 10,1-10. Lees verder

Overweging bij de derde zondag van Pasen

Ook vandaag lezen we eerst het Evangelie van Lucas. Een prachtig Evangelie, maar in zichzelf niet passend in deze tijd. Maar leest u eerst zelf:

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 24,13-35.

Op de eerste dag der week waren er twee leerlingen van Jezus op weg naar een dorp dat Emmaüs heette en dat zestig stadiën van Jeruzalem lag. Zij spraken met elkaar over alles wat was voorgevallen. Terwijl zij zo aan het praten waren en van gedachten wisselden, kwam Jezus zelf op hen toe en liep met hen mee. Maar hun ogen werden verhinderd Hem te herkennen.

Hij vroeg hun: ‘Wat is dat voor een gesprek dat gij onderweg met elkaar voert?’ Met een bedrukt gezicht bleven ze staan. Een van hen, die Kleopas heette, nam het woord en sprak tot Hem: ‘Zijt Gij dan de enige vreem­deling in Jeruzalem, dat Gij niet weet wat daar dezer dagen gebeurd is? Hij vroeg hun: ‘Wat dan?’ Ze antwoordden hem: ‘Dat met Jezus de Nazarener, een man die profeet was, machtig in daad en woord in het oog van God en heel het volk; hoe onze hogepriesters en overheidspersonen Hem hebben overgele­verd om ter dood te worden veroordeeld en Hem aan het kruis hebben geslagen. En wij leefden in de hoop, dat Hij degene zou zijn die Israel ging verlossen! Maar met dit al is het reeds de derde dag sinds die dingen gebeurd zijn. Zelfs hebben een paar vrouwen uit ons midden ons in de war gebracht; ze waren in de vroegte naar het graf geweest, maar hadden zijn lichaam niet gevonden en kwamen zeggen, dat zij ook nog een verschij­ning van engelen hadden gehad, die verklaarden dat Hij weer leefde. Daarop zijn enkelen van de onzen naar het graf gegaan en bevonden het zoals de vrouwen gezegd hadden, maar Hem zagen ze niet.’

Nu sprak Hij tot hen: ‘O onverstan­digen, die zo traag van hart zijt in het geloof aan alles wat de profeten gezegd hebben! Moest de Messias dat alles niet lijden om in zijn glorie binnen te gaan?’ Beginnend met Mozes verklaarde Hij hun uit al de profeten wat in al de Schriften op Hem betrekking had.

Zo kwamen ze bij het dorp waar ze heen gingen, maar Hij deed alsof Hij verder moest gaan. Zij drongen bij Hem aan: ‘Blijf bij ons, want het wordt al avond en de dag loopt ten einde.’ Toen ging Hij binnen om bij hen te blijven. Terwijl Hij met hen aanlag nam Hij het brood, sprak de zegen uit, brak het en reikte het hun toe. Nu gingen hun ogen open en zij herkenden Hem, maar Hij verdween uit hun gezicht. Toen zeiden ze tot elkaar: ‘Brandde ons hart niet in ons, terwijl Hij onderweg met ons sprak en ons de Schriften ontsloot?’

Ze stonden onmiddellijk op en keerden naar Jeruzalem terug. Daar vonden ze de elf met de mensen van hun groep bijeen. Deze verklaarden: De Heer is werkelijk verrezen, Hij is aan Simon verschenen.’

En zij van hun kant vertelden wat er onderweg gebeurd was en hoe Hij door hen herkend werd aan het breken van het brood.

Ja, de laatste tijd horen we de roep van de eerste maatregel onverminderd duidelijk klinken: “Blijf thuis!” Oké, ten tijde van dit verhaal was er geen corona. Waren er niet zulke onzekerheden en ongekende tijden. Tegelijk de onrust, de teleurstelling, de verwarring was er bij deze twee leerlingen niet minder om. Met een bedrukt gelaat spraken ze over de verschrikkingen welke in Jeruzalem waren voorgevallen. Hun droom was de bodem ingeslagen. Het zou nooit meer kunnen worden waarop ze hadden gehoopt.

Die emoties, dat gevoelen, dat raakt wel heel erg aan deze tijd. Ook nu is er onzekerheid, verwardheid, angst én wat zal ons de toekomst brengen? De waarschuwingen klinken ernstig en serieus. Anderen willen weer graag vooruit en in actie komen. De één durft al iets meer en een ander sluit zichzelf juist op. Sommige verzinnen slimme ideeën, anderen nemen nog wat meer afstand. De een wil nog wat afwachten en vraagt om geduld, anderen lijken zich geen zorgen te maken. En in alle gevallen hoop je dat ieder in wijsheid, redelijkheid en respectvol met de situaties omgaat.

In de tijd van het Emmausverhaal was er nog geen corona. Of ze de anderhalve meter afstand tot elkaar hebben bewaard vertelt het verhaal ons dan ook niet. Er was nog geen corona, anders was die herberg ook gesloten geweest en hadden ze ‘de vreemdeling’ niet kunnen nodigen. Het verhaal was dan helemaal anders geëindigd. Welk teken, waar en hoe had Jezus dan moeten verrichten? Nee, niet het teken van het laatste avondmaal met brood en wijn. Het zou ook in onze tijd niet passen, waar alleen achter gesloten deuren eucharistie gevierd wordt, alleen met het noodzakelijk aantal bedienaren, alleen mee te maken als het ge-livestream-d wordt. Want samen communiceren is er voorlopig niet bij.

Misschien dat Jezus wel dat anderen gebaar en teken zou kunnen stellen. Op Witte Donderdag mochten we het lezen in het Evangelie van Johannes. Jezus deed zijn bovenkleed af en een schort voor. Jawel, beschermende maatregelen. En Hij nam een wasbekken en waste de voeten van de leerlingen. Toen Hij met die twee leerlingen onderweg was, zullen ze vast een beekje zijn gepasseerd. Daar zou Hij dat teken hebben kunnen stellen. In alle dienstbaarheid. De voeten wassen van je medemensen, je dienstbaar opstellen aan degene die je wordt toevertrouwd. En dan, dan zouden die leerlingen niet zomaar naar Jeruzalem teruglopen. Ze zouden niet naar Petrus en de anderen zijn gegaan. Ze zouden namelijk rechtstreeks naar het hospitaal zijn gelopen, rechtstreeks naar het verzorgingshuis zijn gegaan, rechtstreeks naar de voedselbank om voedselpakketten in te pakken, rechtstreeks naar scholen om in het onderwijs te ondersteunen, rechtstreeks naar zoveel anderen plekken en mensen die vandaag zich inzetten, worstelen en moeite doen om deze samenleving leefbaar te houden en te maken. Ja, iedereen doet zijn best, de één lukt dat wat beter dan een ander.

Wel mag gezegd worden dat we net als toen mogen ervaren:  ‘Brandde ons hart niet in ons…’ waarbij het gaat om de gezondheid voor elkaar en onszelf voorop te plaatsen. Het zijn bijzondere tijden, ongekend en onbekend. Blijf gezond, pas een beetje op elkaar. We houden afstand, minstens anderhalve meter, maar we zijn misschien wel dichter bij elkaar dan ooit.

Goede God, vol van barmhartigheid.
We willen bidden voor mensen die in deze tijd verdwaald rondlopen
niet goed wetend welke weg te gaan;
dat er mensen zijn die een richting kunnen wijzen en houvast weten te bieden…
We willen bidden voor mensen in onrust, verwarring  en angst;
dat hun hart mag gaan branden van liefde en vrede…
We willen bidden voor onze parochie Pax Christi en de geloofsgemeenschappen
die voorlopig niet kunnen samenkomen;
dat we juist leren dat in dienstbaarheid en zorg voor elkaar
het geloof in de Verrezen Heer ons kracht geeft…
We willen bidden voor allen die het in deze coronacrisis moeilijk hebben;
dat ze de moed niet laten zakken,
dat ze hun hoofd boven water houden,
dat ze zich gesteund weten door mensen om hen heen…

Laten we samen de woorden bidden die Jezus ons heeft geleerd:

Onze Vader die in de hemel zijt,
Uw Naam worde geheiligd;
Uw rijk kome;
Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood;
en vergeef ons onze schulden,
zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren,
en breng ons niet in beproeving,
maar verlos ons van het kwade.
Want van U is het koninkrijk, en de kracht,
en de heerlijkheid in eeuwigheid. Amen.

U allemaal een mooie zondag toegewenst,
Blijf gezond, pas een beetje op elkaar.
We houden afstand, minstens anderhalve meter,
maar we zijn misschien wel dichter bij elkaar dan ooit.